Σχηματική Τομή Ελληνικού Ηφαιστειακού & Νησιωτικού Τόξου
Γεωτεκτονική Εξέλιξη Αιγαίου (Αφρική → Ελληνική Τάφρος → Κρήτη → Σαντορίνη → Β. Αιγαίο → Μακεδονία)
Στην Ελληνική Τάφρο, η Αφρικανική πλάκα μεταφέρει θαλάσσια ιζήματα πλούσια σε νερό. Καθώς βυθίζεται, η αυξημένη θερμοκρασία και πίεση απελευθερώνουν το νερό στον υπερκείμενο μανδύα. Το νερό μειώνει το σημείο τήξης των πετρωμάτων, προκαλώντας παραγωγή μάγματος που ανέρχεται στο Ηφαιστειακό Τόξο (Σαντορίνη, Νίσυρος, Μήλος, Μέθανα). Αυτή η διαδικασία τροφοδοτεί συνεχή ηφαιστειακή δραστηριότητα εδώ και εκατομμύρια χρόνια.
Η περιοχή αποτελεί το Νησιωτικό Τόξο (Κρήτη, Ρόδος, Κάρπαθος, Κύθηρα). Λόγω της ισχυρής συμπίεσης από τη σύγκρουση των πλακών, τα πετρώματα παρουσιάζουν έντονες πτυχές (διπλώματα) και ανάστροφα ρήγματα (ρήγματα συμπίεσης), προκαλώντας ανύψωση των νησιών. Η συνεχής αυτή τεκτονική παραμόρφωση ευθύνεται για τη διαμόρφωση του ορεινού αναγλύφου αυτών των νησιών.
Στο Βόρειο Αιγαίο επικρατεί εφελκυσμός (έκταση του φλοιού). Αυτό δημιουργεί κανονικά ρήγματα εφελκυσμού και βυθίσματα (Τάφρος Β. Αιγαίου), πριν φτάσουμε στον σταθερό ηπειρωτικό κορμό της Μακεδονίας (Ευρασιατική Πλάκα). Η περιοχή αυτή χαρακτηρίζεται από υψηλή σεισμικότητα λόγω της παράλληλης δράσης του Ρήγματος Βορείου Αιγαίου.
